My Blog

A great WordPress.com site

Oude emoties komen weer boven

Ik dacht toch echt dat ik er klaar mee was met mijn enorme woede op de politie in het dorp waar ik woon. Helaas, niets is minder waar en dat merk ik de laatste tijd vooral ´s nachts in mijn dromen. Ik vecht de laatste paar weken wat af in mijn slaap, word er ook steeds wakker van omdat ik dus letterlijk van me af aan het slaan, schoppen en stompen ben en elke keer weer met politie-agenten. Toegegeven de politie hier in het dorp triggert mij enorm met hun acties, of liever gezegd met hun niet-acties, deden ze maar eens wat. Zo was een week of drie geleden een vriendin bij mij op bezoek geweest, ze vertrok ergens tussen 9 uur en kwart over 9 ´s avonds met de fiets want ze woont niet ver van mij vandaan. Buiten was het nog redelijk licht, de fietsverlichting hoefde nog niet aan. Onderweg wordt ze door 4 knullen uit een bepaald land zonder enige reden van haar fiets getrokken waardoor zij op de grond viel. Gelukkig had ze de tegenwoordigheid van geest om onmiddellijk weer terug op haar fiets te springen (lang leve de adrenaline!). Die knullen probeerden haar nog tegen te houden, maar ze had een kort jasje aan waar ze uit kon glippen en weg kon sprinten op haar fiets. Een van die knullen rende nog achter haar aan en kreeg haar jurk te pakken waardoor die volledig uitscheurde aan de voorkant. Mijn vriendin wist hem nog een trap te geven en er verder vandoor te gaan. Thuisgekomen belde ze mij, compleet overstuur natuurlijk. Na haar gekalmeerd te hebben heb ik haar gezegd dat ze de politie moest bellen. Afijn, 2 agenten kwamen bij haar thuis langs nadat ze eerst naar de plek waren geweest waar het gebeurd was. De vogels waren natuurlijk gevlogen. Na haar verhaal gedaan te hebben durfden die agenten dus te vragen wat ze dan ook zo laat nog op straat deed (??????!!!!!!) PARDON, rond kwart over 9 is laat???? Hebben we weer een avondklok hier dan. Al zou ze om drie uur ´s nachts nog over straat fietsen dan nog hebben die lui je niet van je fiets te trekken. Tijdens dit gesprek met de 2 agenten kijkt zij naar buiten en ziet diezelfde knullen buiten voor haar flat lopen waarop ze dit dus zegt tegen die agenten. Denk maar niet dat die 2 agenten in actie kwamen, welnee, ze geloofden niet dat het de daders waren. O ja, ze zeiden ook nog tegen haar voor ze weer vertrokken in ieder geval heeft u uw jasje terug (die hadden de agenten op de plek des onheils gevonden). Lekker belangrijk hoor dat jasje. Heel erg bedankt meneer en mevrouw agent, u weet waar u dat jasje in kunt steken hè. Overigens heeft mijn vriendin aan dit incident (hét favoriete woord van de politie hier) een scheur in haar heup overgehouden. Een zoon van haar is trouwens enkele maanden geleden door (ook weer) 4 knullen uit datzelfde land in elkaar geslagen, misschien wel dezelfde 4 knullen, de politie is daar ook al niet mee aan de slag gegaan.

Bovenstaand verhaal roept bij mij dus weer die woede op, woede die ik dacht lang geleden helemaal losgelaten te hebben. Zodra ik politie zie begin ik van binnen te koken, zo ongeveer het effect van een rode lap op een stier. Ik voel me dan ook acuut agressief worden en begin opmerkingen te maken naar de politie. Dit is zo bekend, dit heb ik jaren geleden ook gehad, niet zo heel gek als je weet hoe ik in het verleden door de politie behandeld ben. Toen ik eindelijk zo ver was om aangifte te doen werd ik niet geloofd. Het heeft me in totaal drie dagen gekost dat aangifte doen en wat krijg je uiteindelijk te horen, dat ze je niet geloven. In de tijd daarna kwam het zeer regelmatig voor dat ik in dissociatieve toestand ´s nachts met een mes over straat liep. De politie heeft me in die periode aardig wat keren opgepakt en in een soort cel gezet, niet voor even, maar voor enkele uren. Een crisisdienst bestond er toen nog niet of er werd toen nog niet mee samengewerkt, dat weet ik niet precies, in ieder geval is er nooit een professional bij gehaald. Ook werd ik regelmatig naakt aangetroffen ergens in de bosjes, ook weer in dissociatieve toestand. Het was elke weer een nachtmerrie om uit die dissociatieve toestanden te komen en dan of in een cel te zitten of naakt in de bosjes liggende met een paar agenten om je heen. Een keer is het zelfs gebeurd dat ik net er uit aan het komen was toen er een agent arriveerde en die heeft mij toen aangerand. Ook dat werd niet geloofd toen ik daar aangifte van deed, sterker nog zijn partner van die nacht beweerde naast hem te hebben gestaan toen hij mij aantrof wat dus absoluut niet waar was, zij zat nog in de politiewagen. Ja, elkaar de hand boven het hoofd houden daar zijn ze heel goed  in bij de politie. Ook heeft een agent mij een keer met de wapenstok geslagen op mijn been wat me een enorm grote bloeduitstorting opleverde. Ook werd ik niet geloofd toen ik  door een knul op een scooter aangerand werd. Ja hoor, de politie is je beste vriend, behalve hier in het dorp waar ik woon dus.

Ik kan nog wel even doorgaan over wat ik allemaal met de politie heb meegemaakt, maar ik begin me al weer aardig opgefokt te voelen. Zal wel weer een hele onrustige nacht worden hahahaha.

Advertenties

The whole story

Afbeelding In this blog I’m going to tell you how I have my trauma ´ s processed from beginning to end. It is the intention to go out as a book.

Het hele verhaal

In dit blog ga ik vertellen hoe ik mijn trauma´s verwerkt heb van het begin tot het eind. Het is de bedoeling het als boek uit te gaan geven.